ده لوی او مهربان خدای په نامه
مراتب تسلیت و اندوه فراوان انجمن فرهنگی افغان ها در مرکز فرهنگی مربوط به صلیب سرخ دنمارک. مراتب تسلیت و غم فراوان خود را به مناسبت سوگواری از سالروز شهادت بزرگ مرد و مبارزه نستوه مرحوم مزاری و به تمام عاشقان راه آزادی و دموکراسی، عدالت، مساوات و برابری، به ویژه رهروان فقید مزاری تقدیم می کنم. در کشور ما طی صده های تاریخ شخصیت های بی شماری قد برافراشته اند، رزمیده اند و اندیشه های تفکر و عالی و آموزش های انسانی را برای سعادت و آسایش انسان وطن خود تقدیم نموده اند و در این راستا قربانی های زیاد را متحمل شده اند.
هرسنگ و آه آغوشته ی خون شهید است
هرکوچه اش در حسرت سرخی سفید است
و از جمله شهید مزاری مبارزه پیگیر و خستگی ناپذیر راه حق و عدالت و برابری در این آرمان بزرگ جانش را فدا کرد. رژیم های ددمنش و حکام خود کامه همواره صدای آزادی، حق، عدالت و دموکراسی را در گلو خفه نموده منادیان دموکراسی و آزادی در شکنجه گاه ها، اسارتگاه ها و سیاه چال ها به انواع خشونت و وحشت شکنجه و آزار دادند و در پایه های دار بردند و یا بطور مرموز ترور شدند. از جمله ملیت برادر هزاره در صده های تاریخ متحمل انواع رنج ها، عذاب ها و بی عدالتی ها گردیده است. سلاطین و امیران ددمنش با سیاست های ضد انسانی این ملیت کبیر و بیش از %25 جمعیت کشور را از نازلترین حقوق زندگی محروم نگهداشته اند.
اما حوادث طی روح قرن در کشور رنگ دیگری گرفت و به گونه دیگر پیش آمد. علیرغم تجاوز قوای اشغالگر ارتش سرخ شوروی سابق و قیام مصلحانه مردم علیه این تجاوز، آتش افتراق و اختلافات فرقه ای، نژادی و زبانی دامن زده شد نا بخردان و نابکاران و ساست های ضد مردمی و جاطلبانه و ساست های انحصاری و چاکرمنشانه، یک ملت پرشور و پاک کشور کهنسال را با تمام هستی مادی و معنوی آن به نیستی و نابودی کشانیده است. و زیان بارتر از همه اخلاق و فرهنگ جامعه را در نازلترین سطح آن سقوط داده اند و گروه های تفنگ بدست به گونه اکثر فشار وحشتناک که در تاریخ جنایات بشر نظیر آن را بیاد ندارد، در سدد انتقام جویی برآمده است.
از بسکه بت نشسته به محراب های ما
زان رو نوای بگوش خدایی نمی رسد
آنچه از همه حوادث مصیبت بار آموزنده است اینکه؛ بیایید بخاطر خون های پاک شهیدان راه وطن، راه آزادی و دموکراسی، بخاطر رنج های پیکران مردم ستمدیده و مظلوم افغانستان، بخاطر اشک یتیمان، بخاطر آه بیوه زنان، بخاطر ماتم مادران و پدران فرزند گم کرده، بخاطر فقر و گرسنگی و دربدری دیار به دیار در کشورهای غیر، از پسته های سیاه و تاریک تعصب و تنگ نظری و تمایز طلبی و برتری طلبی بیرون آییم و با وسعت نظر با خود و اندیشه در تفاهم در همبستگی در هم دلی و هم صدایی صادقانه به منظور نجات مردم وطن، دست در دست هم بدهیم تا بیاری خدا و همت مردم، کشور را از پرتگاه نیستی نجات بدهیم که به ویژه در این راستا مسؤلیت اندیشمندان، بزرگتر و بیشتر از همه برجسته تر می گردد.
پرودگارا..! اگر فراموش کردیم و خطا کردیم، برما مگیر و تکلیف سخت بر ما بار مکن. چنانچه بر کسانی پیش ازما بوده اند، بار کردی. پروردگارا چیزی که مارا تاب آن نیست بر ما تحمیل مکن..!
تشکر از توجه شما